Amaryllidaceae

Soğanlı, çok yıllık otsu bitkilerden oluşan bu grup, genellikle tabanlı yapraklar ve uzun, çoğunlukla içi boş skaplar üzerinde taşınan gösterişli çiçekleriyle tanınır. Perigon segmentleri 6 adet olup serbest ya da kısmen birleşik, çoğu zaman tüp şeklinde bir yapı oluşturur; bazı cinslerde ek bir iç taç (corona/parakorona) bulunur. Meyve genellikle kapsül ya da et meyve niteliğinde olup tohumlar çoğunlukla bol endosperme sahiptir. Soğan yapısı bitkilere uzun kuru yaz dönemlerini toprak altında geçirme olanağı tanıdığından Akdeniz ikliminin hâkim olduğu bölgelere çok iyi uyum sağlamışlardır. Türkiye'de başta Ege, Akdeniz ve Güney Marmara kıyı şeritleri olmak üzere İç Anadolu'nun bazı kesimlerinde de temsilcileri bulunur; maki altları, kayalık yamaçlar, frigana toplulukları ve ırmak kenarları başlıca habitatlarıdır. En önemli cins olan *Galanthus* (kardelen), Türkiye'de yüksek endemizm oranıyla öne çıkar; *Galanthus trojanus*, *G. peshmenii*, *G. elwesii* ve *G. plicatus* subsp. *byzantinus* bunların başında gelir. *Narcissus* cinsi ise Ege ve Akdeniz kıyılarında *N. tazetta* ile temsil edilir ve tarihsel olarak kültüre de alınmıştır. *Sternbergia* cinsi, sarı çiçekleri ve sonbaharda açmasıyla dikkat çeker; *S. lutea*, *S. clusiana* ve *S. fischeriana* Türkiye'nin farklı bölgelerinde yayılış gösterir. *Pancratium maritimum*, kumsal habitatlarında yetişen beyaz çiçekli ve hoş kokulu bir tür olarak Türkiye'nin Ege ve Akdeniz sahillerinde karşılaşılan ilgi çekici bir temsilcidir. *Galanthus* cinsi, uluslararası koruma mevzuatı kapsamında olduğundan Türkiye'de ticareti sıkı şekilde denetlenmekte, kaçak soğan toplanması ciddi bir tehdit olmaya devam etmektedir. Familyanın Türkiye'deki toplu çiçeklenme dönemleri; kardelenler için kış sonu, *Sternbergia* türleri için sonbahar, *Narcissus* ve *Pancratium* için ise ilkbahar ile yaz sonu olarak belirginleşir. Türkiye, söz konusu familyanın küresel biyoçeşitliliğine önemli katkıda bulunan bir mikro-gen merkezi konumundadır.