Asparagaceae

Çoğunlukla geofitik yaşam formuna sahip, soğan, yumru veya rizomla çoğalan tek çenekli otsu bitkilerden oluşan geniş bir gruptur. Yapraklar genellikle dar ve şeritsi, bazı cinslerde ise indirgenmiş veya tamamen kaybolmuş olup fotosentez görevi kladodlara geçmiştir. Çiçekler çoğunlukla küçük, tepal sayısı altı, simetri açısından aktinomorf yapıda olup bazen hoş kokulu ya da gösterişli renklerdedir. Meyve genellikle etli bir berry ya da kapsüldür; tohumlar ise sert bir testa tabakasıyla örtülüdür. Türkiye'de kuzeyden güneye ve batıdan doğuya kadar geniş bir yayılış gösteren bu grup, özellikle step, frigana, maki, orman altı ve kıyı habitatlarında yoğun biçimde temsil edilmektedir. Akdeniz ve Ege bölgeleri endemik türler bakımından en zengin alanlar arasında yer alırken, İç Anadolu'nun bozkır kuşağı ve Doğu Anadolu'nun dağlık yaylaları da bazı cinsler için kritik öneme sahiptir. *Muscari* (arap sümbülü) cinsi, Türkiye'nin biyoçeşitlik açısından son derece önemli bir grubu olup çok sayıda endemik tür barındırmaktadır; *Muscari armeniacum*, *M. bourgaei* ve *M. latifolium* bu türlerin başında gelir. *Ornithogalum* (akça soğan) cinsi de Türkiye'de zengin bir tür çeşitliliğiyle dikkat çekmekte, açık orman ve step habitatlarında sıklıkla karşılaşılmaktadır. *Asparagus* cinsi, özellikle kıyı bölgelerinde ve makilerde gelişen kladodlu türleriyle temsil edilmekte; kültüre alınan *A. officinalis* ise gıda bitkisi olarak yetiştirilmektedir. *Hyacinthus orientalis*, Türkiye'nin güneybatı dağlık alanlarının doğal florası içinde yer almakta ve süs bitkiciliğinin temel atalarından biri olarak büyük ekonomik öneme sahiptir. *Scilla* ve *Bellevalia* cinsleri de özellikle batı ve güney Anadolu'da çeşitli endemik türleriyle bu familyanın tür zenginliğine katkıda bulunmaktadır. *Ruscus aculeatus* (tavşan memesi), kladodları aracılığıyla fotosentez yapan ilginç morfolojisiyle Karadeniz ve Akdeniz ormanlarının karakteristik türleri arasındadır. Türkiye, dünya genelinde Asparagaceae familyasının çeşitlilik merkezlerinden biri olarak kabul edilmekte; özellikle Hyacinthaceae sensu lato olarak ele alınan soğanlı gruplar açısından son derece kritik bir refugia işlevi görmektedir.